Påyll

I dag har pappa-Father of the Year - every Year vore i byen. Eg har eksamen, og pappa og Tora har det ikkje mindre travelt, men 40 minutts aktiv kvalitetstid klarte me å få til. Og eg har ete middag med skikkelig kjøtt (lam OG kylling) for fyrste gong på alt for lenge. Påfyll i hjerta og påfyll i magen.

Og Tora minna meg på den gongen eg sykla ned ei gammal dame heime. Eg hadde sykkel, men ikkje bremser viste det seg, så når det kom ein gammal mann med si gamle kone i armen, sykla eg rett i ho så ho datt langt inn i busken, sånn i sakte film. Og den gamle mannen hennas drog ho ut igjen, og dei såg heilt oppgitte på meg og trudde eg var vond tvers igjennom, noko som ikkje endra seg med at eg ikkje hjalp dei, men fortsatte å sykle nedover bakken. Hadde jo fremdeles ikkje bremser, men det fekk dei aldri vite. 

Men i går satt eg to min i sola på Blindern med ein venn, og då kom det ein spurv! (Nesten) rett i fanget mitt! Snøkvit og godheit stort som dådyrvennene hennas, eg seier ikkje meir. Ventar berre på at den høge c'en skal falle på plass.